hazırlıklar...

işlerimini yoğunluğunun bitmek yerine gün geçtikçe sanki daha da çoğaldığını hissediyorum son zamanlarda.. bazen geriliyorum... elimde ne varsa fırlatıp atasım geliyor... ama bugünlerde tek motivasyonum 27 haziranda başlayacak olan amerşka maceram olacak... ve o zaman daha çok okyup daha çok yazacağımı düşünüyorum... bu da beni heyecanlandırıyor...

yetmeyen zaman, hızlı geçen günler....

ne çok yazılacak şey birikti yine... ne çok okunacak kitap birikti yine... ne çok okunacak ve yazılacak makale, tez vs..birikti yine... ben mi giderek yavaşlıyorum yoksa hızla geçen zamanda yapmam gereken sorumluluklar mı giderek çoğalıyor sanki benimle yarış edercesine... ya da ben yaşamımda giderek zamanımın azaldığı duygusuna ve buna paralel paniğine mi kapılıyorum acaba... bilemedim şimdi....
ama yazılacakların başında can dostumun akademik basamakların en önemlisi olan doçentlik öyküsü var mesela... doçentlikle birlikte diğer yandan da başladığı evlilik hazırlıkları tabi benim için olukça önemli... belki de ikisini birlikte yazarım can dostum için... her gün yazmak istiyorum, her gün okumak istiyorum ama akademik hayat mı böyle bir şey tüm enerjim başka şyler okumaktan daha doğrusu işle ilgili birşeyle okumaktan dolayı tükeniyor... akşam kafamı yastığıma koyduğumda uykua dalıveriyorum...
işte böyle geçen günlerin özeti...

27 Ekim 2010

Ekim ayının sonuna yaklaştık... akademik dönemin en yoğun günlerini yaşıyorum yetmeyen zamanlarımla... diğer yandan yeni projenin hazırlıkları için çok yoğun geçti bu haftam.  uzun bir aradan sonra tekrar görüşmeye başladığım arkadaşım ve tabi ki onun sayesinde tanıştığım yeni arkadaşlarımla hoş saatler geçiriyor olmam hayatıma renk getirdi son iki haftada... bu akşam üniversitemin Cumhuriyet balosuna katılacağım... umarım önceki yıllarda ki gibi keyifli olur yine... ama en önemlisi koşturmaca ile geçen günlerimde yarın akşam Kaş'a gitmek için yola çıkacak olmanın hissettirdiği heyecen... 2 ay sonra yine yeniden kaş'ta olacağım.. dalış malzemelerim alındı... ekipman tamam... cuma sabahı suyun altında olacağım orada ki güzellikleri görebilmek için..

12.10.10

yağmurla başlayan gün... bulutların gölgesinde hüzünlü biraz... bense içimde o hüznü yaşasam da aynı zamanda mutluyum, enerji doluyum bugünlerde... hüzünlü izmir sabahının keyfini yaşıyorum tüm hücrelerimde... işim yoğunmuş, yapılması gerekenler varmış... olsunnn... yapabilirim ben hepsini... o trafik karmaşasında bile sinirlenmeden, gülen bir yüzle okuluma ulaştım ya bu sabah... ne güzel...ve günün sözü kendim için:"Güzelliği bulmak için tüm dünyayı dolaşsak da; onu içimizde taşımıyorsak asla bulamayız."
R.W.Emerson

Yıllar sonra...

2 Ekim 2010 bugün... Bundan 20 yıl önce eylul 1990'da üniversiteye ilk adım attığım gunü hatırladım bugün... İlk dersimi aldığım salondayim simdi... O günlerde mesleğimin temel bilgilerini tüm dikkatimle öğrenmeye çalıştığım konferans salonunda 2010 yılında ameliyathane hemsireliginin güncel yeniliklerini tartışmak için bulunuyorum... O günlerde bugünümü hayal bile edemezdim... Gecen yılları yazabilmek uzunnn zaman alır... Ama bu kadarıyla zihnimde o günlerimi ve bugüne geliş sürecimi yeniden canlandirabilmek mutlu ediyor beni...
Guzel bir gün olacak bugünüm biliyorum...

tebdil-i mekan

tebdil-i mekanda ferahlık olduğunu bugün bir kez daha yaşayarak görmüş oldum... oda arkadaşımın çevresine yaydığı negatif enerjinin kurbanı olan ben, bulaş sayesinde nefatifleşmemek için çaba sarfederken başka bir arkadaşımdan gelen teklif üzerine önce oda arkadaşımı sonra da oda mı değiştirdim. ferahlığın nedeni kişi değişimi mi yoksa İZmir'e döndüğüden beri bayıldığım İzmir körfezi manzarasına sahip bir odaya geçmek mi bilemedim... belki de her ikisi de bir arada olunca bu ferahlık hissini bana yaşatmıştır...herşeyin bir enerjisi olduğuna inanan ben, yeni odamın da yüksek bir enerjisi olduğuna ve bu enerjinin beni olumlu etkileyeceğine inanyorum... ben pozitif olursam, herşeyi sevgi olu bir enerjiye dönüştürebilirsem ben daha da gelişirim inancındayım...

28 Eylül 2010
FV

21 Eylül 2010

Dün yeni döneme başldık büyük heyecanla... sunuculuk yaptığın için dönem açışılını yapmak bana düştü.. iyi mi kötü mü yaptım bilemedim.. hani belki açmasam bu kadar iş yapmamız gerekmez miydi diye düşünüyorum hani:))dünkü heyecanın ardından bügün birinci sınıf öğrencilerimize probleme dayalı öğrenim yöntemini anlattık ve bir demo PDÖ oturumu yaptık.. hadi bakalım hayırlısı...
Ve asıl önemli olay; okulda bugün yönetimin değişimiydi... kimilerinin merakla beklediği, hatta içinden gün saydığı zaman geldi çattı... müdürümüzün görev süresi doldu ve bir başka Hocam bu görevi devraldı... iki yakın arkadaşım da müdür yardımcılığı görevine atandılar... bir kez daha hayırlı olsun bizlere diyorum.
Her yeni başlayan günün yeni başlangıçlara bir adım atmayı sağladığını bir kez daha yaşadım bugün... umutlu olmanın, mutlu olmanın, kendine ve sevdiklerine güvenmenin ve onlarla birlikte olduğun gibi olabilmenin önemini anladım bir kez daha...